صفات ستوده است . مؤلف گويد : شيخ منتجب الدّين ، نام اين سيد را در باب عين بىنقطه ذكر كرده كه ممكن است در نسخهء فهرست ، كلمه ابن پيش از احمد باشد يا اين كه ، روش منتجب الدّين آن بوده كه نام‌هاى زيادى را در اين كتاب در غير محل خود متذكر مىشده است . 33 - سيد احمد بن ابى محمّد بن منتهى حسينى مرعشى منتجب الدّين مىنويسد : وى عالمى صالح بوده است . 34 - شيخ وجيه الدّين ابو طاهر احمد بن ابى المعالى منتجب الدّين و مؤلف امل ، او را به عنوان فقيه ثقه ستوده‌اند ليكن در عين حال مؤلف امل ، از وى به عنوان « وجيه الدّين » نام نبرده است و علت عدم ذكر نام وى ، در ترجمه سيد مصباح الدّين ابو يعلى احمد بن محمّد بن احمد بن ابى المعالى ، خواهد آمد « 1 » . 35 - شيخ احمد بن احمد بن يوسف سوادى عاملى عيناثى وى فاضلى فقيه بوده ، كتابى به خط او نزد ما موجود است و از پايان آن استفاده مىشود كه ، عيناثى از شاگردان شيخ محمّد بن حسن بن شهيد ثانى عاملى بوده است و تاريخ آن كتاب ، 1021 هجرى است . 36 - شيخ محى الدّين احمد بن تاج الدّين عاملى ميسى ميسى عالمى فاضل و زاهدى پارسا بود . فضلاى عصر از وى استجازه مىكردند از آن جمله ، مولانا محمود بن محمّد گيلانى از وى استجازه كرده

--> ( 1 ) - علتى در آنجا ايراد نكرده است ، تنها او را به عنوان سيد مصباح الدّين ابو ليلى احمد ، نام مىبرد . آرى ، در پاورقى اين كتاب و امل الآمل مىنويسد : مؤلف امل ، ترجمه فوق را با ترجمه آتى مخلوط كرده چنان‌كه در فهرست منتجب الدّين گاهى به عنوان سيد مصباح الدّين ابو ليلى احمد حسينى عدل ثقة و هنگامى به عنوان وجيه الدّين ابو طاهر احمد فقيه ثقه ستوده شده است ، در رياض و امل كنيه سيد مصباح ابو ليلى آمده و در نسخه مطبوع رياض كما فى الفوق ابو يعلى چاپ شده است - م .